History

Met de “Akademischen Skiclub München” kwamen in de winter van het jaar 1905 skileraren uit Noorwegen om op het Tannerfeld, Utzefeld en op de Kreuzkogel de eerste skilessen in Oberbayern te geven. 130 Bayrische skiers namen deel aan de skiles en het enthousiasme voor deze nieuwe sport was zeer groot. Het enthousiasme werd elk jaar groter, en na de bouw van het spoor naar Bayrischzell in 1911 explodeerde de komst van skiliefhebbers zodanig, dat er extra treinen ingezet moesten worden.

 

 

 

 

Het “Kleeblatt” werden de drie oprichters van de skischool genoemd, omdat ze gezamenlijk veel successen van nationale en internationale wedstrijden hadden geboekt. In 1922 richtten Fritz Pellkofer, Gustl Müller en “Han” Bauer “Skischule Bayrischzell” op en konden ze vervolgens de vrienden Wasl Bucher, Hartl Hörmanndorfer en Konrad Simmerl als skileraren in dienst nemen.

 

 

 

Tijdens de Olympische Winterspelen van 1928 in Sankt Moritz waren 4 skileraren van de skischool Bayrischzell lid van het Duitse team. Een gebeurtenis dvat geen ander skidorp in de wereld nog een keer zou nadoen. Met het motto van Baron de Coupertin werden de deelnemers nog meer gemotiveerd. Het viertal bracht de daarop volgende jaren veel titels en trofeeë mee naar huis, waarvan 5 Bayrische, 3 Duitse, 1 Tiroolse en 1 Hongaarse kamioenschap. Bij de Olympische Winterspelen van 1936 in Garmisch-Partenkirchen was Fritz Pellkover, eigenaar van het restaurant de “Rote Wand” in Geitau, ploegleider van het Duitse Olympisch team.

 

 

 

Met het voltooien van de stoeltjeslift naar Sudelfeld in het jaar 1949 bloeide de skisport en het toerisme weer op. De skileraren die na de Tweede Wereldoorlog terugkwamen van het front bouwden de skischool weer op en werkten zo ook mee aan de oprichting van de “Bond vor Duitse Skeleraren”. Deze ontwikkelde de skitechniek verder in navolging van de opuchters van Skischool Bayrischzell.